dysplazja stawu biodrowego u psa

Skąd się bierze dysplazja stawu biodrowego u psa?

Skąd się bierze dysplazja stawu biodrowego u psa?

Dysplazja stawów biodrowych i łokciowych spotykana jest najczęściej u ras dużych i ogromnych psów. Schorzenie to utrudnia normalne poruszanie i funkcjonowanie psa. Poniższy artykuł zawiera odpowiedzi na pochodzenie tej choroby, jej rozpoznanie oraz zapobieganie.

Dysplazja stawu biodrowego u psa

Dysplazja stawów biodrowych oraz łokciowych to choroba genetyczna. Dotyka np. rotweillery, labradory, owczarki niemieckie i inne rasy psów dużych. Nie wyklucza to oczywiście występowanie tego schorzenia u ras mniejszych, a nawet i u kundelków. Istotnymi czynnikami, prócz genów, to sposób odżywiania, a także aktywność psa. Bardzo istotne jest zdrowe odżywianie pupila oraz zapewnianie mu odpowiedniej dawki ruchu (szczególnie gdy są jeszcze szczeniakami).

Podłoże genetyczne choroby

Ponieważ dysplazja jest chorobą genetyczną, to istnieją duże szanse, że choroba może wystąpić u potomków psów, które je mają, aczkolwiek nie zawsze się to zdarza. Można profilaktycznie działać u szczeniaka, badać go regularnie, aby zapobiec tej chorobie lub uniknąć jej skutków i ciężkich odmian. Jeśli rodzice psa byli zdrowi, to istnieje mała szansa, że u szczeniaka jej nie będzie, jednak nadal jest, dlatego warto badać pupila, zwłaszcza jeśli należy do rasy predysponowanej do dysplazji.

Jak uniknąć dysplazji – profilaktyka

Najistotniejsze w tym temacie jest odżywianie. Należy unikać za dużej wagi ciała u psa, gdyż nadwaga sprzyja tej chorobie, ale i też zbyt niskiej. Jeśli pies ma nadwagę nie wolno zbyt drastycznie próbować go odchudzać.

Rasy predysponowane do dysplazji powinny przechodzić profilaktyczne badania. Zwykle przeprowadza się je ok. 18 miesiąca życia i pozwalają na ocenę rozwoju i prawidłowego ułożenia kości oraz mięśni, i ogólnego stanu zwierzaka w kierunku wystąpienia schorzenia. Gdy zauważy się zmiany wcześnie, można próbować zastopować rozwój choroby poprzez dietę oraz styl życia psa.

Objawy dysplazji stawu biodrowego u psa

Należy zwracać u szczenięca uwagę na prawidłowy rozwój stawów i mięśni. Nie powinien do 12 miesięcy od narodzin biegać zbyt dużo, czy bawić się zbyt intensywnie.

Hodowcy psów rasowych zwracają szczególną uwagę na wczesne rozpoznanie choroby, gdyż może ona zaważyć na bezpieczeństwie hodowli.

Dysplazja stawu biodrowego u psa  – objawy

Pierwsze objawy mogą się już pojawić ok. 2-3 miesiąca życia, ale najczęściej w okolicy 6 miesiąca, gdyż pies wtedy najszybciej rośnie. Zwracającym uwagę właściciela jest falujący chód zwierzaka. Inne objawy to niechęć do aktywności, problemy podczas wstawania, królicze skoki, kulawy chód, szybkie zmęczenie. Najbardziej zaawansowany objaw to niedowład kończyn. Chore psy częściej leżą na boku niż na wprost, gdyż taka pozycja przynosi im ból.

Dysplazja stawu biodrowego u psa – leczenie

Leczenie tej choroby dzieli się na zachowawcze i operacyjne. To pierwsze stosuje się, gdy choroba jest mało rozwinięta i zapobiega ono dalszym postępom. Zmienia się wówczas styl życia zwierzaka i jego dietę, czasem wprowadza się preparaty przeciwko stanom zapalnym. Leczenie operacyjne natomiast stosuje się w zaawansowanych stadiach dysplazji. Zabieg dostosowuje się odpowiednio do stanu zdrowia oraz wieku psa.